Sinds 1 juli 2010 is notaris Dijkstra met pensioen. Na 19 jaar komt er een einde aan zijn bestaan als notaris in Hoevelaken.  Vanaf 1 juli 2010 is Henk-Jan de Boer de notaris in Hoevelaken. Dat notaris Dijkstra met pensioen is, is inmiddels bij velen bekend, maar wie is die nieuwe notaris? Hieronder is de tekst afgedrukt zoals deze verwoord is door William ten Brink naar aanleiding van het interview dat hij heeft afgenomen.

"Gevoel voor rechtvaardigheid blijft altijd mijn basis."

Hij wist het eigenlijk al vóór hij besloot rechten te gaan studeren. Notaris zou hij worden. Henk-Jan de Boer (36) uit Amersfoort, sinds 1 juli 2010 de opvolger van notaris Joost Dijkstra in Hoevelaken, noemt het zelf een heel bewuste keuze die voortkomt uit een sterk rechtvaardigheidsgevoel.

“Ik zou bijvoorbeeld geen strafrecht willen doen, niet voor een dader op zoek gaan naar vormfouten. Als iemand het gedaan heeft, dan heeft hij het gedaan, punt uit.” Maar het notariaat, vindt De Boer, komt juist wél tegemoet aan zijn gevoel voor rechtvaardigheid.  “In voor- of in tegenspoed: als notaris kan ik altijd iets waardevols voor mensen betekenen.”  

De Boer, geboren in Leeuwarden en opgegroeid in het dorpje Stiens, is Fries in hart en nieren. “Ik denk zelfs in het Fries, dat gaat bij mij net zo vanzelf als adem halen.” Zijn Friese afkomst zorgt er volgens hem voor dat cliënten snel weten wat ze aan hem hebben. En de beruchte Friese stugheid dan? “Nee hoor, geen sprake van. Al kijk ik soms wél eerst even de kat uit de boom. Ik luister altijd goed naar mensen, maar ik ben óók altijd duidelijk in wat ik zeg. Die combinatie is erg belangrijk in mijn vak.”  

 Op 1 juli volgde De Boer met ‘Notarishuis Hoevelaken’ de eerste en enige notaris in het dorp op. “Spannend, ik heb er veel zin in.” Zijn voorganger, de Brabander Joost Dijkstra, was bijna 20 jaar in Hoevelaken werkzaam. Het was Dijkstra zelf, die nuchtere Fries voor zijn opvolging uitnodigde.

De Boer: “Ik werkte, na mijn studie rechten en de beroepsopleiding notarieel recht, al sinds 1998 als kandidaat-notaris, eerst in Almere en sinds 2006 in Amersfoort. Uit die tijd ken ik Dijkstra en ik verving hem de afgelopen twee jaren al tijdens vakanties. Op een dag belde hij me en zei: ‘wordt het niet eens tijd dat jij als notaris op eigen benen komt te staan?’ Dat was zijn manier om mij dat laatste zetje te geven en om zijn pensionering aan te kondigen.”   De Boer hoefde niet lang na te denken: in het notariaat is eigen baas zijn immers de grootste uitdaging. “Voor mij persoonlijk is het een heel bijzonder avontuur. Met eigen doelen en meer mogelijkheden op letterlijk en figuurlijk een eigen stempel op mijn werk te drukken. Want je doet als kandidaat-notaris dan wel hetzelfde werk als een notaris, maar toch altijd op het kantoor van een ander. Dat is een plafond waar ik met mijn ambities en enthousiasme toch heel graag een keer doorheen wilde.”  

Hoevelaken sprak hem bijzonder aan, vooral vanwege de zo typerende eigen dorpsaard. Die kent De Boer heel goed uit zijn jeugd in het Friese Stiens. “Notaris zijn in zo’n hechte gemeenschap geeft een extra dimensie aan mijn werk. Er spelen andere dingen, je bent, nog veel meer dan in een stad, heel nadrukkelijk betrokken bij de mensen.”   En dat is precies wat De Boer nog steeds zo enorm motiveert. “Het notariaat is zó’n mooie tak van sport. Meedenken en meepraten met mijn cliënten vind ik elke keer weer een fantastisch boeiende uitdaging. Iedereen heeft zijn eigen verhaal.

Een notaris ziet het hele leven, in al zijn nuances en schakeringen, aan zich voorbij trekken, in voor- en tegenspoed. Het geluk rond een huwelijk, de blijdschap bij het kopen van een huis of het optimisme bij het starten van een veelbelovende onderneming. Maar ook verdriet en wanhoop bij overlijden, scheiding of faillissement.”   Het maakt het vak van notaris volgens De Boer enorm de moeite waard.  “Ondanks het vaak nog wat stoffige imago, dat het notariaat volkomen ten onrechte nog steeds heeft.

Mijn vak is alles behalve saai. Hoe kan dat als je als notaris altijd weer met mensen te maken hebt? Ik had ooit een scheidend echtpaar op kantoor. Een verdrietige kwestie, waarbij ook nog eens twee kleine kinderen betrokken waren. Maar hun vader en moeder zeurden vooral over de verdeling en wie een bepaald kopje zou krijgen...

Op zulke momenten zorg ik er éérst voor dat iedereen weer even helder krijgt waar het nu echt om gaat. En op zulke momenten weet ik ook extra goed waarom ik dit vak gekozen heb.”   De Boer rekent het als jonge notaris mede tot zijn missie om de drempel voor het bezoek aan een notaris flink te verlagen. “Dat bezoek heeft voor veel mensen nog iets spannends, ze voelen zich niet zo op hun gemak. Kennelijk vanuit het idee dat een notaris alleen maar in beeld komt als er iets bijzonders aan de hand is of als je veel bezit.

Mensen vergeten dan dat een scheiding voor betrokkenen minstens zo ingrijpend kan zijn als het faillissement van een grote onderneming en dat 1000 euro voor een bijstandsmoeder net zo veel is als 100 miljoen voor de rijken der aarde.”   Met het beeld dat de notaris er alleen maar is voor zaken als hypotheken, testamenten en erfenissen wil De Boer ook afrekenen. “Nogal wat mensen vinden het nog steeds vreselijk om over hun testament te praten. Ze willen helemaal niet met hun eigen overlijden bezig zijn. Als notaris leg ik dan uit dat ze een testament moeten zien als een verzekering. Het is heel geruststellend als het geregeld is. Bovendien: wie zijn huis verzekert denkt toch ook niet steeds aan de kans op een verwoestende brand?”  

Mensen moeten de notaris volgens De Boer echt veel meer gaan zien als een adviseur, een partner in de meest uiteenlopende juridische kwesties. “En als een vertrouwenspersoon die kritisch luistert, actief meedenkt en vanuit zijn kennis waar nodig óók op tijd waarschuwt voor eventuele valkuilen. Een notaris, daar heeft iédereen iets aan.”